در روزهــای ســخت جنــگ، بیــکاری بزرگتریــن ســم بــرای روح و جســم جامعــه اســت. وقتــی کارگری ازکار بیــکار می شــود، نــه تنهــا امنیــت خانــواده او بــه هــم می ریــزد، بلکــه چرخــه ی تولیــد و مصــرف کل شــهر فلــج می شــود. اصنــاف و صاحبــان کســب وکار، امروز بزرگتریــن ســرمایه های اجتماعــی کشــورند. توصیــه مــا بــه صاحبــان مشــاغل و اصنــاف ایــن اســت: تــا جــایی کــه امــکانش هســت، از اخــراج نیروهــا خــودداری کنیــد. اگــر کاهــش درآمــد داریــد، بــا کاهــش ســاعات کاری یــا کمبــود موقــت دســتمزد (بــه صــورت قرض الحســنه یــا تعویــق)، بــه کارگــر و کارمنــد خــود وفــادار بمانیــد. ایــن کار، نــه یــک کار خیرخواهانــه ســاده، بلکــه نجــات جــان اقتصــاد ملــی اســت. شــما بــا نگــه داشــتن نیرو، امیــد را در دل هــزاران خانــواده زنــده نگــه می داریــد
#همدلی #جنگ #نبرد_آخر #دیوار_ایده #مرگ_بر_آمریکا #مرگ_بر_اسرائیل
