برگزاری هفتگی نماز استغاثه، دعای توسل و سایر ادعیهی جمعی در فضاهای عمومی همچون پارکها، فضاهای ورزشی روباز و محیطهای در دسترس مردم، یکی از اقدامکهای مؤثر در گسترش معنویت در بستر زندگی اجتماعی است. در این اقدام، افراد بهصورت منظم و در طول سال، در زمان و مکان مشخص گرد هم میآیند و با نیتهای مشترک، به دعا، تضرع و توسل میپردازند. این کنش، علاوه بر تقویت ارتباط معنوی افراد با خداوند و اهلبیت (ع)، موجب میشود ذکر و دعا از فضای محدود و فردی خارج شده و به یک تجربهی جمعی و عمومی تبدیل گردد. حضور در فضاهای باز و در معرض دید عموم، میتواند الهامبخش دیگران نیز باشد و به تدریج فرهنگ توجه به دعا و معنویت را در سطح جامعه گسترش دهد. همچنین، استمرار هفتگی این برنامهها، به ایجاد یک قرار معنوی ثابت در زندگی افراد کمک کرده و پیوندهای اجتماعی میان شرکتکنندگان را تقویت مینماید.
امکان مشارکت اقشار مختلف، از خانوادهها تا جوانان، این اقدام را به بستری فراگیر برای تجربهی مشترک معنویت تبدیل میکند. این اقدامک، جلوهای از آن است که چگونه میتوان فضاهای عمومی را به کانونهایی زنده از یاد خدا، همدلی و اتصال جمعی به منبع رحمت الهی تبدیل کرد.
