یه حرکت قشنگ میتونه این باشه که مردم در شهرها و استانهای مختلف، با لباسهای محلی و بومی خودشان ویدئوهای بیعت ضبط کنن. مثلا چند نفر از یک شهر یا روستا کنار هم بایستن، با لباس سنتی همان منطقه، یک متن کوتاه بیعت رو بخونن یا چند جمله درباره همراهی و وفاداری بگن. بعد این ویدئوها از جاهای مختلف جمعآوری بشه؛ از شمال تا جنوب، از شرق تا غرب کشور. وقتی اینها کنار هم قرار بگیره، یه تصویر جذاب از تنوع فرهنگی ایران و در عین حال وحدت مردم شکل میگیره.
