نوجوان وقتی به مسجد میآید که هیجان، چالش و حس قهرمانی داشته باشد.
ایده امروز این است که مسجد یک اتاق یا فضای کوچک را تبدیل کند به اتاق مأموریت؛
جایی که نوجوانان هر هفته یک «مأموریت جذاب» دریافت کنند و در تیمهای کوچک انجام دهند.
🔹 اصل ایده
بهجای کلاس و جلسه، ارتباط با نوجوان از طریق بازی مأموریتمحور شکل میگیرد.
مسجد هر هفته یک مأموریت کوتاه برای بچهها طراحی میکند؛
چیزی بین بازی، فعالیت گروهی، و کار خیر.
🔹 نمونه مأموریتها
(همه ساده، کوتاه، و قابل اجرا در مسجد)
مأموریت کمک پنهان: هر تیم باید در یک ساعت کاری انجام دهد که حال یکی از اهالی محله را بهتر کند—بدون اینکه دیده شود.
مأموریت کاردستی مفید: ساخت یک وسیله کوچک (محافظ قرآن، جاکلیدی، چراغ کوچک) برای هدیه به یک نوجوان دیگر.
مأموریت حل معما: مسجد یک معمای فرهنگی–قرآنی میدهد، بچهها باید آن را حل کنند تا نشانی گنج (جایزه کوچک) را پیدا کنند.
مأموریت کار خوب در ۱۰ دقیقه: هر تیم ۱۰ دقیقه فرصت دارد یک کار خیر فوری انجام دهد.
مأموریت جرأت خدمت: بچهها باید یک کار خیر در محله انجام دهند که نیاز به شجاعت و رفاقت دارد (مثل کمک به یک فرد مسن، آشتی دادن دو دوست، بستن کیسه زبالههای پارک).
🔹 چرا این ایده جواب میدهد؟
ذهن نوجوان با «بازی» سریعتر با مسجد پیوند میخورد.
آنها احساس میکنند قهرمان یک داستان هستند نه مخاطب یک جلسه.
مسجد تبدیل میشود به پایگاه هیجان + معنویت + رفاقت.
هر مأموریت، یک خاطره و یک دلیل برای برگشتن ایجاد میکند.
بدون هزینه زیاد، مسجد میتواند هر هفته فضای جذاب و متفاوتی بسازد.
🔹 نسخه تکمیلی
در پایان هر مأموریت، به بچهها نشان مأموریت داده میشود.
جمعکردن این نشانها، چرخه حضور مداوم ایجاد میکند.
