ما خانمهای مسجد تصمیم گرفتیم برای نذر خدمت به نیت شهید آیتالله رئیسی، یک روز چرخهای خیاطیمون رو جمع کنیم، خیّاطهای محله رو هم صدا بزنیم و بریم مناطق محروم. یه کارگاه سیار خیّاطی راه انداختیم. هر کسی لباس پاره، مانتو خراب، یا حتی پارچهی بدون استفاده داشت، براش درستش کردیم. دکمه دوختیم، زیپ عوض کردیم، حتی برای دختر بچهها لباس دوختیم. هم خدمت بود، هم دلگرمی.
اگه شما هم توی دوختودوز، خیاطی یا تعمیر لباس مهارت دارید، پیشنهاد میکنم همچین حرکتی راه بندازید. شاید بهظاهر ساده باشه، ولی واسه خیلیها این کار یعنی احترام، عزت، و مهر… درست مثل راهی که شهید رئیسی رفت.
