بهجای اینکه اعتکاف فقط در مسجد معرفی شود، اینبار از خود مدرسه شروع میشود؛ از دل زنگ تفریح و جمع رفاقتی نوجوانها.
یک روز در هفته، در زنگ ورزش یا پرورشی یا حتی قبل از شروع کلاسها، یک گوشه از حیاط مدرسه بهصورت نمادین تبدیل میشود به «نقطه قرار اعتکاف»
یک حلقه رفاقتی شکل میگیرد؛
اگر به اعتکاف بروم، دلم میخواهد چه چیزی در من تغییر کند؟
یکی میگوید: به خدا نزدیک شوم
یکی میگوید: از موبایل فاصله بگیرم
یکی میگوید: به مادرم بیشتر احترام بگذارم
یکی میگوید: به خدا نزدیکتر شوم
این جملات روی برگههای کوچک نوشته میشود و در یک جعبه میرود:
«جعبه نیتهای اعتکاف دانشآموزان»
بعد از آن، نام اعتکاف دیگر برای نوجوان یک مفهوم خشک و دور نیست؛
میشود یک تجربه شخصی، آرزومندانه و واقعی.
اگر حتی ۵ نفر از آن جمع، واقعاً به اعتکاف بروند،
مدرسه تبدیل میشود به مبدأ یک حرکت معنوی، نه فقط یک مکان درسی.
و آن ۵ نفر، میشوند سفیر اعتکاف در مدرسه.
