در ابتدای اعتکاف، مربی به هر معتکف یک پیشنهاد میدهد:
این سه روز را تنها نباش؛ یک رفیق شهید برای خودت انتخاب کن.
هر معتکف آزاد است شهیدی را که دوست دارد انتخاب کند؛
شناختهشده یا گمنام، محلی یا ملی.
مهم این است که در طول اعتکاف، با همان شهید انس شخصی بگیرد.
🌱این انس به شکلهای ساده اتفاق میافتد: معتکف عکس شهید را بکگراند گوشیاش میگذارد،
برای او یک نامه مینویسد،
در دعاهایش او را واسطه قرار میدهد،
و گاهی در خلوتهای اعتکاف با او حرف میزند.
📌اگر برگزارکننده بتواند عکس چاپی، پیکسل یا کارت کوچک شهدا را در اختیار معتکفها بگذارد، این ارتباط عمیقتر و ماندگارتر میشود؛
رفیق شهید تبدیل میشود به رفیق مسیر.
💫نکته مهم این ایده آنجاست که ارتباط قطع نمیشود:
بعد از اعتکاف، معتکف همچنان آن عکس را نگه میدارد،
به آن شهید فکر میکند،
و تصمیمهای زندگیاش را با یاد او تنظیم میکند و به این طرح استمرار میبخشد.
