این ایده برای مناطق گرم و خشک هست مخصوصا خوزستان
خوزستانی هایی که وقتی بازم در اون آفتاب و گرما سرکار میرند اما همچنان خونگرم و اهل دلن 🙂
شماهایی که در این مناطق زندگی می کنید میتونید در کوچه یا میدان اصلی محله، کنار مسجد یا مدرسه، یه سایهبان ساده با چند پارچه رنگی، چند پالت چوبی یا حصیر محلی درست کنید.
زیرش چند نفر با لباس خنک محلی، لیوانهای شربت خاکشیر، آبلیموی خانگی یا حتی آب یخ ساده پخش کنن.
روی میز یا دیوار چند جمله از امام علی با خط خوش نوشته شده، مثل:
«سیراب کن دل انسانها را، پیش از آنکه لبانشان خشک شود.»
«محبت علی، حتی در گرما خنکای جان است.»
«هر جرعه، یاد علی.»
کولر دستی، پنکه باتریخور یا حتی بادبزنهای دستی که بچهها درست کردن، نشونهی خلاقیت مردمی در شرایط سخته. حس خدمت، لبخند، و هوای علیوار، خودش خنکتر از هر نسیمیه.
تو فقط یه سایه کوچیک درست کن، یه پارچ آب خنک بریز، و یه جمله از علی بنویس…
آدمی که وسط گرما با یه لبخند ازت آب میگیره، شاید هیچوقت اون لحظه رو فراموش نکنه.
نه هزینه داره، نه تجمل؛ ولی اثرش تا دل مردم میره.
تو هم میتونی بشی قطرهای از خنکای علی در دل داغترین روزها…
