✅اگر نظام خودش انتخاب می کرد آیا منطقی بود عالی ترین مقام ها خودشان را چند بار در معرض رأی مردم قرار دهند و با وجود رأی نیاوردن در یک انتخابات، در انتخابات بعدی نیز ثبت نام کنند؟
یکی از مهم ترین نمونه های سلامت انتخابات رأی آوردن افراد در دولتی مخالف تفکرات خودشان است مثلا رأی آوردن احمدی نژاد در دولت خاتمی و رأی آوردن روحانی در دولت احمدی نژاد؛ تاریخ شاهد است که نظرسنجی ها و رسانه های داخلی و حتی خارجی گزینه دیگری را تحت عنوان گزینه انتخاب نظام معرفی می کردند اما در نهایت شخصی کاملا متفاوت و مخالف آن جریان رأی می آورد.
می گفتند نظام، ناطق نوری را از صندوق 76 در می آورد اما در نهایت خاتمی رئیس جمهور شد ؛ در سال 92 می گفتند نظام، جلیلی یا قالیباف را از صندوق در می آورد اما در نهایت روحانی رئیس جمهور شد این در حالی بود که روحانی تنها 0.71 درصد بیشتر از حد نصاب رأی آورد و اگر خدای نکرده نظام اهل چنین کاری بود و یا اصولا چنین کاری امکان داشت، باطل کردن 0.71 آرا عدد بسیار کمی رأی را شامل می شد.اما از رأی مردم کوتاه نیامد.
نظام از ابتدا مشخص بود چرا ِ اگر انتخاب رسانه های معاند شروع می کنند در حمایت از یک کاندید خاص هزینه می کنند؟ آیا آنها متوجه این مسئله نشدند که نظام خودش انتخاب می کند که این همه هزینه نکنند؟ در انتخابات قبل، دشمنان و شبکه های بیگانه به طور جدی به حمایت از کاندیدهای غربگرا پرداخته و از مردم می خواستند به آنها رأی دهند. مثلا در سال 88 حمایت خارجی ها از میرحسین موسوی و یا در انتخابات اخیر پشتیبانی بی بی سی و …فرآیند انتخابات در ایران به گونه ای است که امکان چنین کاری وجود ندارد.
به عنوان مثال هر نامزد می تواند در پای هر صندوق رأی یک نماینده داشته باشد که از ابتدا تا انتهای رأی گیری و شمارش حضور داشته باشد و همچنین در مراحل تجمیع و … در چنین شرایطی کوچک ترین تغییری به راحتی قابل تشخیص و پیگیری و اثبات است همچنین مجریان انتخابات عمدتا معتمدین مردم و اقشار مختلف مردم هستند و از همین روی گروه های مختلف در این فرأیند شرکت داشته و ناظر یکدیگر می باشند.
